 |
Grize lundas jam denove
Tra l' fenestro ploras blove
vento skue akra, forta -
novembraæa sento morta
Mia kara fore sidas
Mia koro nun malridas
Rabas min la nubkruelo
Æu þin trafas plu la helo?
Ronda tedo de l' rutino -
vojo sen videbla fino -
helikadas senstimule
kaj sencele surinsule
Nur pro devo, ne laý
plaæo
faras je la taskaraæo
mi øis ven' de l' tagofina
ar' de sonøoj ve-rutina.
