 |
 |
 |
Saluton, samlingva kamarado!
Nu, æar vi legas mian
paøon pri Esperanto en Esperanto, mi supozas, ke
vi ne bezonas la kutimajn propagandajn informojn! Do,
æi tiu paøo malsamas la anglan version.
Mi eklernis Esperanton en
Aýgusto de 1995. Nu,
pli øuste, mi renkontis øin tiam. Mi ne tuj eklernis,
kaj kiam mi ja ekstudis, mi ne tre rapide aý
serioze lernis. Øi estis nur plia lingva malkovro,
plia ludileto. Tamen, kiam mi konstatis la simplon,
belon, kaj povon de Esperanto, mi entreprenis
pli serioze studi. Mi ne havis instruiston. Mi legis
retpaøojn kaj pruntis libron el biblioteko. La
rapida lernado instigis min lerni plu øis
mi vere ekamis Esperanton.
Mi tre feliæas, ke mi trafis
Nian Lingvon. Øi
estas valora trezoro, kiun mi øuas ja æiutage.
Mi ravate legas la elegantajn frazojn, kaj
parolas gustumante la vortojn sur miaj lipoj.
Plej probable ne estos fina venko, sed eæ se
la Movado ne ekzistus, mi daýre kontente uzus
Esperanton, kaj øuus øin ne principe kiel
ilon, sed kiel arta¼on.
Mi tute ne estas verkisto,
sed mi povas montri al
vi kelkajn miajn verketojn esperantajn:
Sanon kaj pacon, kamarado! Vivu Nia Kara Lingvo!
